uit de kast

In de donkere gang bij mijn oma stond een vitrinekast met haar mooiste spullen in. Nog zo’n kast stond in de schone plekke vooraan: zo’n kamer die altijd klaar stond om chique bezoek te ontvangen, bezoek dat hoogst zelden kwam. Het huis was niet groot, maar die grote kamer werd toch niet gebruikt. Het dagelijkse leven had zich teruggetrokken in de woonkamer en de keuken.

Het doet me beseffen dat het een geweldige opoffering geweest moet zijn voor mijn grootmoeder om haar bed in de schone plekke te zetten toen ze ten lange leste de trap niet meer op kon naar haar slaapkamer.

Bijna elke keer als ik op bezoek kwam, gluurde ik in het voorbij gaan in de vitrinekast. Daar stond een rijtje dreupelglaasjes netjes in het gelid. Mooie glaasjes in verzilverde voetjes. Mijn grootmoeder wist dat ik ze mooi vond en dus kreeg ik ze, in krantenpapier gewikkeld, toen ze wist dat ze haar huis zou verlaten. De start van mijn uitzet.

Mocht ik een vitrinekast hebben, dan zouden die glaasjes daar niet misstaan, want ze worden nog steeds niet gebruikt. Maar ik weet dat ze er zijn, slapend in hun krantenpapier op een plekje waar ze het minste kans lopen per ongeluk stuk te gaan. Niemand drinkt tegenwoordig nog een dreupelke. Misschien moet ik er eens een nieuwe functie voor verzinnen zodat ze uit de kast kunnen komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s