Het is maandag 2 september en we zijn weer vertrokken voor een nieuw schooljaar. Het voelt toch altijd een beetje als een soort Nieuwjaar: een goed moment voor een nieuwe start. Een soort tweede kans om al die goede voornemens alsnog waar te maken.

In mijn geval loopt het huishoudelijk geregel in de zomermaanden altijd wat minder strak, maar tijdens het schooljaar is een goede planning een must. Niet in de laatste plaats om te midden van alle hectiek een beetje rust in mijn hoofd te creëren. Dus vanaf vandaag ga ik weer aan de slag met mijn bullet journal, poetsroutines en weekmenu’s.

Net zoals sommige mensen bij het opentrekken van hun kleerkast verlamd kunnen raken en niet weten wat ze moeten aantrekken, net zo raak ik verlamd als ik ’s ochtends niet weet wat ik ’s avonds ga koken. Ja, ik kook zowat elke dag. Deels omdat ik dat het lekkerst vind en deels omdat ik dat ontspannend vind. Ontspannend in het geval ik mijn hoofd ten volle bij het groentehakken kan houden en ondertussen niet moet assisteren bij het huiswerk maken, telefoneren en de vaatwas legen.

Doorheen de jaren heb ik mijn proces voor het opstellen van het weekmenu geoptimaliseerd, al zeg ik het zelf. Eerlijk is eerlijk: mijn moeder en vriendinnen rollen wel eens met hun ogen als ik er over begin.

Stap 1: de ingrediënten of hoera voor het groentepakket

Het groentepakket, dat is zo’n beetje de Collect&go van de bioboer. Eén keer per week haal ik een box groenten, fruit en aardappelen op. De keuze voor de inhoud heb ik geoutsourcet: de boer beslist wat er in mijn koelkast zit. Vaarwal keuzestress en alle ecologische afwegingen over seizoensgroenten en landen van herkomst.

Stap 2: nieuwe recepten zoeken of me-time met koffie

Recepten verzamelen doe ik het liefst niet op het moment dat ik mijn weekmenu moet samenstellen. Dan moet het snel en efficiënt gaan, maar daarover straks meer. Uren kookboekengeblader of Pinterestkijken is iets voor regenachtige dagen met een kop koffie erbij. Inspiratie haal ik bij Dorien Knockaert (op haar blog of in één van haar geweldige boeken), Pinterest of bij mijn all time favoriet Jeroen Meus.

Stap 2: recepten ordenen of hoera voor een gepersonaliseerde receptenindex

Ja, ik hoorde het je al denken bij de vorige stap: ’Zo kookboekgeblader met koffie dat vind ik ook wel eens leuk, maar als het moment van koken daar is, heb ik nooit inspiratie’. Het is zoiets als de overvolle kleerkast en toch niets hebben om aan te trekken.

Wel, daar heb ik het volgende op gevonden: de persoonlijke receptenindex. Het lijkt uiteraard op de receptenindex die je regelmatig achteraan in kookboeken vindt: recepten geordend volgens het voornaamste ingrediënt. Tot daar niets nieuws onder de zon. Maar bij mij staan daar enkel recepten in die ik al eens heb gemaakt en erg in de smaak vielen of nieuwe gerechten die ik wel eens wil uitproberen. Het is een simpel tekstdocument op mijn computer dat ik makkelijk kan bijwerken: afvallers worden genadeloos geschrapt en nieuwkomers krijgen een plaatsje met een * erbij. Gaat het om online recepten, dan plak ik meteen de link erin. Dit work in progress ziet er momenteel ongeveer zo uit:

Stap 4: The end of het weekmenu opstellen

Een week op voorhand weet ik al welke groenten er voor me zullen klaar staan. Het perfecte moment dus om aan mijn weekmenu te beginnen. Voor elke groente kijk ik in mijn persoonlijke receptenindex en kies een gerecht. Geen urenlang getob meer over wat ik zou kunnen maken met die pastinaak, aardpeer, palmkool of rammenas, dankzij mijn persoonlijke receptenindex!

Vervolgens check ik welke ingrediënten ik nog ontbreek en zet dit op de boodschappenlijst. Op deze manier kan ik super efficiënt boodschappen doen voor de komende week en hoef ik niet elke dag nog snel snel dit of dat te halen. Elke groente met gerecht wordt vervolgens in mijn digitale agenda toegewezen aan een bepaalde weekdag waarbij ik rekening hou met de houdbaarheidsdatum van de groente in kwestie. Wortelen kunnen namelijk heel lang overleven in de groentelade terwijl de snijbiet al na twee dagen liet weg te kwijnen.

Dus als ik nu ’s ochtends een blik werp in mijn agenda zie ik onmiddellijk wat we gaan eten en weet ik dat alles in de (koel)kast ligt om het te maken.

Noot: Als je het stappenplan volgt loopt alles op rolletjes, maar als er geen weekmenu werd gemaakt of ik kon toch geen boodschappen doen, dan worden hier thuis ook wel eens diepvriespizza’s gegeten. ’t Is maar dat je het weet.

Grootste voordelen:

  • tijdswinst (niet meer elke dag opnieuw nadenken over wat we nu weer gaan eten)
  • tijdswinst (efficiënt boodschappen doen en niet meer elke dag nog snel wat halen in de winkel)
  • tijdswinst (of zei ik dat al)
  • gezonder eten (minder fast food en voorgeprepareerd eten)
  • gevarieerd eten (ik heb dan wel een beperkte lijst van recepten, die wordt toch regelmatig lichtjes aangepast en is uitgebreid genoeg)
  • minder voedselverspilling (onze groenten worden niet vergeten en ik koop verder alleen wat ik zeker nodig heb)

En tot slot nog dit…

Huisregel: “Ik lust geen knolselder/snijbiet/palmkool” (vul zelf maar in), dat bestaat bij ons in. Het kan zijn dat het gerecht niet lekker is, maar niet de knolselder/snijbiet/palmkool an sich. Afspraak: deze keer eet je het op, maar ik maak het niet meer opnieuw. We zoeken en experimenteren gewoon tot we een versie vinden die we allemaal lekker vinden. Die komt dan in mijn receptenindex, uiteraard.

1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s