Jarenlang vond ik netwerken een beetje een vies woord. Ik associeerde het met machtige mannetjes die hun pionnen uitzetten om dan op de juiste momenten aan de touwtjes te trekken. Ondertussen weet ik wel beter: nieuwe contacten leggen zorgt – soms met de nodige strubbelingen – voor nieuwe perspectieven en een verrijking van je wereldbeeld. En achter elk professioneel contact schuilt er ook gewoon een mens van vlees en bloed.

de start

De afgelopen 16 jaar bouwde ik een fijn netwerk uit met heel uiteenlopende professionele contacten. Als ik er nu op terugkijk, dan zijn een handvol professionele contacten na verloop van tijd persoonlijke vrienden geworden.

In mijn allereerste job begon ik samen met vier anderen aan een inventarisatieproject van enkele maanden. Dat zorgde voor een speciale band en al gauw gingen we na de werkuren wel eens samen iets drinken en vierden samen onze verjaardagen. Na afloop van het project gingen onze professionele wegen uit elkaar, maar bleef ik contact houden. En van het een kwam het ander. Ik werd uitgenodigd op P. zijn huwelijk, ging af en toe eens langs, later ook op kraambezoek. Zo leerde ik ook P. zijn vrienden kennen, waaronder J., die eerst mijn Lief en later mijn Manlief werd.
Nieuwe contacten brengen dus ook altijd hun eigen netwerk mee, professioneel of persoonlijk.

de ex-collega’s

Langer met eenzelfde groep collega’s samen werken, schept ook een band. Je leert elkaar langzaamaan beter kennen en leeft ook mee wat er op privé vlak gebeurt. Zeven jaar nadat ik mijn eerste vaste job vaarwel zei, heb ik nog steeds contact met een handvol collega’s. We gaan zo’n twee keer per jaar samen uit eten en tussendoor ga ik ook wel eens individueel lunchen of spreken we af om bij te praten terwijl onze kinderen samen spelen. Tegenwoordig hebben we het voornamelijk over ons privéleven, maar af en toe doen we ook wel eens beroep op elkaars professionele netwerk of expertise.

postkaartje met regendruppels via Etsy

de vakgenoten

Enkele jaren was ik actief bestuurslid van de beroepsvereniging van archivarissen VVBAD. Dat was natuurlijk de place to be om te netwerken met vakgenoten. Alhoewel ik reeds een aantal jaren niet meer actief ben als archivaris – al kom ik wel nog geregeld in leeszalen om archieven te raadplegen – heeft mijn lidmaatschap van de VVBAD nooit ter discussie gestaan. De contacten die ik via de VVBAD legde, zijn misschien wel de warmste professionele contacten die ik heb.

Toen alles stil gevallen was tijdens de lockdown, was het net uit die hoek dat er geheel onverwacht toch contact werd gezocht. Mond-tot-mondreclame in mijn archiefnetwerk had zijn werk gedaan: plots liep er een persoonlijke bestelling binnen voor mijn zelfontworpen kaartjes, een semi-professionele hobby waar ik niet al te veel ruchtbaarheid aan geef. De winkels met leuke kaartjes hielden de deuren gesloten en een vakgenoot had een mooi rouwkaartje nodig en kwam via via bij mij terecht.

Dat is waarom ik netwerken doorheen de jaren ben beginnen waarderen, omdat het zoveel meer kan zijn dan een verzameling louter professionele contacten. Omdat het mijn leven zoveel rijker maakt, ook privé.

Ook op zoek naar een mooi kaartje? Altijd welkom in mijn webshop!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s