In de vorige blogpost zei ik al dat veel mensen niet eens diep hoeven te graven om een vluchtverhaal in hun familiegeschiedenis terug te vinden. Daarover doordenkend besefte ik dat ik de afgelopen zes maanden alvast twee boeken had gelezen waarin vluchten een grote rol speelt. Voor wie verder wil lezen over vluchtelingen en daar niet onmiddellijk de gruwelijke beelden bij wil zien omdat woorden al genoeg zijn, tip ik hier even twee romans.

leesclub

Dankzij de lockdown en de noodzaak om mijn lokale netwerk aan te spreken voor het sprokkelen van verhalen, leerde ik F. beter kennen. Tijdens ons eerste gesprek liet ze al even vallen dat ik welkom was in de lokale leesclub. Toen was ik nog maar net begonnen aan mijn steile leescurve van 2020 en hield ik de boot af. In augustus zagen we elkaar terug om te reflecteren over de voorbije bijzondere maanden. Opnieuw kwam de leesclub voorbij in ons gesprek. Ik liet het nog een weekje bezinken, maar voelde toch de goesting om af en toe eens van gedachten te wisselen over een boek dat ik gelezen had.

Elke ochtend een kwartiertje blokkeren om te lezen leverde me al heel wat leeskilometers op in 2020.

inhaallezen

In oktober staat mijn eerste bijeenkomst gepland, maar ik zette de twee recentste boeken van de leesclub ook op mijn leeslijstje. Eentje daarvan was Bloemblad van zee van Isabel Allende. Ik las het als een prachtig levensverhaal dat helemaal verweven zit met de wereldgeschiedenis. Het boek volgt het levensverhaal van een aantal personages die bij het begin van het boek vluchten voor de burgeroorlog in Spanje. Ik werd getroffen door de vluchtelingenkampen aan de Franse kust, waar de Spaanse vluchtelingen bijeen gebracht werden. Ter herkenbaar.

De hoofdpersonages kunnen met zo’n 2000 andere vluchtelingen mee op een schip dat door Chili gestuurd wordt. Later moeten ze opnieuw vluchten voor het regime van Pinochet, opnieuw vanwege hun politieke overtuigingen.

Met veel plezier dit levensverhaal gelezen waarin vluchten als een rode draad doorheen loopt.

recht op een beter leven

Zouden we daar iets uit kunnen leren, uit romans over vluchtelingen ? Ze brengen alvast de geschiedenis dichterbij in de vorm van verhalen. Ondanks de schrijnende omstandigheden blijft Allendes boek een succesvol vluchtelingenverhaal waarin een nieuwe toekomst wordt opgebouwd. Maar juist dat is zo waardevol: door de juiste contacten, hulp en een welkom onthaal kunnen mensen er in slagen iets nieuws op te bouwen. Iedereen heeft het recht om een beter leven te willen en dat lukt meestal beter met hulp dan door hen keer op keer af te wijzen.

vreugde & geluk

Vluchten betekent vaak ook mensen achterlaten die je lief zijn, bewust of onbewust. Of elkaar verliezen in de chaos van de vlucht. De voorbije maanden las ik ook De vreugde- en gelukclub van Amy Tan. Hierin wordt het levensverhaal van vier Chinese moeders verteld die in Amerika zijn terecht gekomen, samen met het verhaal van hun dochters. Een van de moeders moet tijdens haar vlucht noodgedwongen haar tweelingdochtertjes achterlaten langs de kant van de weg.

Het laat meer dan duidelijk zien dat mensen die vluchten niets meer te verliezen hebben omdat alles al verloren is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s